'Ne dediyse boyun büktüm şartına, Dinmedi ki başımdaki fırtına, Tüm dertleri yüklenecek sırtına, Taşıyacak baş vereyim götürün.' der ve şöyle bitirir. 'Yel vurdukça eşiklere serildim, Her gün öldüm yeni baştan dirildim, Kim ne bilsin yaşamaktan yoruldum, Mezarımdan taş vereyim götürün.'
Birde bu sözleri hayatlarının baharında, geleceğe dair umutları,özlemleri olan yiğitlerden dillendiğini düşünün!..
Bu hafta Hakkarinin Çukarca ilçesi Dağlıca kesiminden teröristlerce gerçekleştirilen hain saldırı ve sonrasında çıkan çatışmada şehit düşen Mehmetçiklerimiz Mehmetlerimizin dilinden dillendiğini düşünün veya Iğdır`ın Dilicu Gümrük Kapısı`nda görevli polisleri taşıyan servis aracına yönelik hain saldırıda şehit düşen polislerimizin dillerinden düşünün ve onların ailelerinden, annelerinden, babalarından, hanımlarından ve nihayetinde evlatlarından ille de evlatlarından.
Ateş düştüğü yeri yakar yakar amma bu sefer öyle olmadı Mehmetim. Bu sefer öyle olmadı. Sadece senin annen ve baban değil, senin kardeşin veya hanımın değil bütün analar, babalar, kardeşler ve hanımlar ağladı be Mehmetim. İlle de evladın evlatların ille de bütün evlatlar ağladı be Mehmetim bütün evlatlar. Bütün evlatlar yetim kaldı. Bütün evlatlar öksüz. Hepimizin kulağı seste, gözü yolda kaldı be Mehmetim. Haber duyulunca yurtta. Dal kımıldamaz oldu. Su akmaz. Kan akmaz oldu. Göz yaşarmaz. Ama ağlayan yürekti be Mehmetim ama yürekti. İçten içe, kanaya kanaya, sızlaya sızlaya yürekti. Kurulan pusuydu, haindi ve kalleşti. Su uyur düşman uyumazdı be Mehmetim uyumadı da su uyudu düşman uyumadı Mehmetim. Bizler ne ağıtlar, ne türküler söyledik Mehmetim, ne canlar ne yiğitler verdik Mehmedim. 15`inde 20 sinde ne canlar ne yiğitler.Vatan sağolsun dedik Mehmetim vatan sağolsun. Oldu da olacakta. Kimimiz borcu Çanakkale`de ödedik. Kimimiz Balkanlarda, kimimimiz Yemen`de ödedik kimimizde doğuda evet doğuda, batıda, kuzeyde, güneyde; bu ülkenin heryerinde. Şehit annesidir öf bile demezdik daha demez olduk Mehmetim daha demez. Çocuklarımıza daha bakamaz olduk. Ellerinden tutup gezemez. Ama bunca haine inat sayende daha dik yürür olduk Mehmetim daha dik öyle yalpalamadan, yana yatmadan daha dik. Öyle dimdik eğilmeden, bükülmeden. Mehmetler ölmez Mehmetim lakin, onlar göremezler bilirim. Anlamazlar bilirim. Ama yürek söz dinler mi Mehmetim. Yürek söz dinler mi?
Ahmet Karakaya`nın dizeleri ile bu haftaki yazımıza son verirken. Bu millet sizden razıdır Mehmetim. Bu millet sizden razı. Hayatın hakkını verdiniz, yaşamanın hakkını. Ruhunuz şad olsun Mehmetim. Vatan Sağolsun.
Sabrı ördüm nakış nakış hasrete
Her ilmekte gergef oldum gurbete
Aşk odunu dost eyledim vuslata
Yüreğimden kül vereyim götürün
Name döktüm bahtımdaki karaya
Nazlı yârim beni düşte araya
Kalbindeki kapanmayan yaraya
Satırları merhem ettim götürün
Duman çöker dağlarının başına
Hüzün dolar kirpiğine kaşına
Kalbindeki o dinmeyen yangına
Gözlerimden yaş dökeyim götürün